تاریخچه و نحوه تهیه و توزیع آب شرب در شهر الشتر :

- شهرداری الشتر در سال 1340 مطابق اسناد موجود با جمعیتی کمتر از 5000 نفر پس از تشکیل اولین انجمن شهر - شورای شهر- دایر گردید .

در ابتدای شروع بکار ، انجمن پیش گفته ، آقای نصرت اله فیضییان را بعنوان شهردار انتخاب و اولین کارگری که در این مجموعه بکارگرفته شد ، فردی بنام عزیزاله یوسفوند بود که در قبال دریافت 750 ریال بعنوان حقوق ماهیانه ، تنها خیابان خاکی این شهر را آبپاشی و جارو و شبها چراغ های فانوس دستی را برای روشنایی خیابان به تیرکهای فلزی واقع در جلوی مغازه ها قرار می داد .

شهرالشتر در آن زمان فاقد آب لوله کشی ، برق ، خیابان آسفالته و ... بوده و تقریباً بصورت یک روستای نسبتاً بزرگ چهره نمایی میکرد .

مردم برای تهیه آب آشامیدنی به دو طریق زیراقدام بعمل میکردند :

1 – خانواده های کم درآمد به ناچار در اولین ساعات روز بوسیله سطلهای فلزی از زرین جوی که از سراب امیر سرچشمه میگرفت آب مورد نیاز خود را برداشت میکردند و گفتنی است که آب مذکور پس از عبور از روستاهای امیر و پابرج ضمن آلوده شدن در دسترس مردم شهر قرار میگرفت و به همین سبب امراض گوناگونی نظیر کچلی ، تراخم و سایر بیماریهای پوستی و روده ایی در میان عامه مردم رایج بود .

2 – افرادی که وضعیت مالی بهتری داشتند آب شرب خود را از آب فروشان سطح شهر ، هر حلب 18 لیتری را به قیمت 2.5 ریال خریداری میکردند - بسته های آب از چشمه برقی و سراب سرخه تهیه و توسط چهار پایان بداخل شهر حمل می شد .

برای شستشوی ظروف ، البسه و سایر مصارف از آب زرین جوی استفاده می شد . این وضعیت تا سال 1345 ادامه داشت و سرانجام در سال 1343 با پیگیری اعضای انجمن شهر و همکاری فرمانداری خرم آباد از محل اعتبارات برنامه سوم توسعه اقتصادی صنعتی کشورمبلغ 325/341/7 ریال تأمین و بدنبال آن توسط مؤسسه مهندسی مشاوره فرادیس و شرکت پیمانکاری کارسه عملیات اجرایی ایجاد تأسیسات استحصال ، انتقال و توزیع آب شهر شامل حفاری و تجهیز یک حلقه چاه ، احداث مخزن هوایی فلزی به حجم 150 مترمکعب و حدود 1000 متر لوله گذاری شروع گردید و کل پروژه در سال 1345 به بهره برداری رسید . 

گفتنی است که چاه مذکور 86 متر عمق و 26 لیتر در ثانیه آبدهی داشت و با پمپ شافت و غلاف به قطر لوله مکش و رانش 1 اینچ و دو عدد موتور دیزلی بعنوان مولد نیرو تجهیز گردید، با توجه به اینکه کل اشتراکها در ابتدای بهره برداری کمتر از 100 فقره بودند لذا موتورها فقط 4 ساعت در روز روشن می شدند و کل آب مورد نیاز شهر را برای 24 ساعت در مخزن ذخیره می کردند .

تأسیسات گفته شده - به استثنای چاه -  در حال حاضر نیز مورد استفاده می باشند . در آن زمان هر متر مکعب آب 2 ریال ، آبونمان ماهیانه 50 ریال ، هزینه خرید انشعاب 4000 ریال بود که بوسیله شهرداری وصول می شد .

در سال 1357 با افزایش جمعیت شهری و احساس نیاز بیشتر به آب  ، چاه شماره 2 فعلی توسط یک شرکت خارجی - چکسلواکی - با آبدهی 28 لیتر در ثانیه حفاری و بطور مستقیم در مدار تولید قرار گرفت . در سال 1364 وزارت کشور اساسنامه سازمانهای آب و ابسته به شهرداریها را تصویب و به تبع ازآن  سازمان آب الشتر نیز فعالیت خود را شروع نمود .

در سال 1371 با تصویب قانون تشکیل شرکتهای آب و فاضلاب استانی کلیه تأسیسات موجود، تحویل شرکت آبفای لرستان گردید و از عمده فعالیتهای انجام گرفته در این مدت می توان به موارد زیر اشاره نمود :

Ø    – حفاری و تجهیز سه حلقه چاه

Ø    – احداث یک باب مخزن ذخیره به حجم 5000 متر مکعب

Ø    – استفاده از گاز کلر جهت گندزدایی آب شرب

Ø    – کنترل کیفیت آب شرب - اخذ نمونه برای اندازه گیری کلر آزاد باقیمانده و تست های میکروبی .

Ø    – اصلاح و توسعه شبکه موجود به متراژ بیش از50 کیلومتر

Ø    – مطالعه طرح فاضلاب شهر و اجرای 23 کیلومتر خطوط اصلی  و 2 کیلومتر از خط انتقال

Ø    – جذب نیروهای متخصص و متعهد به تعداد مورد نیاز و بر اساس چارت تشکیلات با تحصیلات لیسانس و فوق لیسانس

Ø    – تنظیم بودجه و اجرای دقیق آن به منظور رسیدن به اهداف کمی و کیفی پیش بینی شده

Ø    – اندازه گیری دقیق تولید و مصرف آب و در نتیجه اندازه گیری پرت آب و تلاش مستمر جهت کاهش آن

Ø  – ارائه خدمات مطلوبتر به مشترکین

Ø    – تحقق اهداف کمی و تلاش برای ارتقاء و بهبود کیفیت خدمات برتر همگام با پیشرفت علم در صنعت آبفا .

Ø    – و....

 در حال حاضر امور آبفای الشتر دارای 5555 فقره انشعاب آب می باشد که آب روزانه آنها از طریق 5 حلقه چاه عمیق با ظرفیت تولید 170 لیتر در ثانیه تأمین می شود . آب تولیدی توسط دو خط انتقال پس از اندازه گیری بوسیله کنتورهای مغناطیسی و تزریق گاز کلر وارد مخزن ذخیره شده و از آنجا جهت مصرف وارد شبکه توزیع می شود . ارتفاع متوسط مخزن نسبت به شبکه حدود 70 متر است و به همین دلیل در کلیه خطوط اصلی شبکه آب افت فشار دیده می شود . با توجه به بارندگی مناسب در طول سال و همچنین پتانسیل های آبی در ارتفاعات آهکی گرین و سراب کهمان در صد احتمال بروز کمبود آب و رسیدن به مرز بحران آب در این منطقه بسیار پایین است اما علیرغم این موضوع و با اندیشه آینده نگری و تأمین نیاز فرزندانمان به این سرمایه ملی و حیاتی ، همگان را به رعایت مصرف کمتر از الگوهای تعیین شده و یا حداکثر به میزان سقف مقرری توصیه می نمائیم

در نهایت ضمن قدردانی از حوصله شما خواننده محترم تقاضامندیم راهکارهای اجرایی مناسب جهت بکارگیری کاهش مصرف آب شرب را به آدرس همین سایت ارسال فرمائید .